...as played by Alison Gross

...how it started ...my lp records ...whatever recorded ...who covers who
...played tonight ...tabloids say ...no. 1 ...Xposure
...video ... ... ...about us


...backside & more

SIT WITH THE GURU
released: november 1994 VAN 74321 236702



1. Nocturnl Bliss 4.53 (P 1994)
2. Better Times (Album Version) 3.47 (P 1994)
3. Sit Up Straight (Album Version) 3.27 (P 1994)
4. Always On The Run 3.55 (P 1994)
5. New World 2.51 (P 1994)
6. I Found Out 3.52 (P 1994)
7. The Unfelt Kiss 2.57 (P 1994)
8. Bitter-sweet 5.07 (P 1994)
9. No. 1 2.50 (P 1994)
10. Genie's Crying 3.30 (P 1994)
11. Love & Hate 3.14 (P 1994)
12. The Way You Choose 7.17 (P 1994)
13. Silence
14. All I Need Is Everything 4.22 (P 1994)

...Alison Gross on this record:

MURIEL BRUGMAN vocals, bass guitar
PAUL VAN RIJSWIJK drums, percussion
ERWIN WOLTERS vocals, acoustic & electric guitars, organ on All I Need Is Everything

...guest appearences by:

RALPH BRINK backing vocals on All I Need Is Everything, Genie's Crying and Love & Hate. Acoustic guitar on New World, electric guitar on All I Need Is Everything and Better Times
ROSS CURRY electric guitar on All I Need Is Everything and Genie's Crying
THEO VAN KAMPEN harmonica on Always On The Run and I Found Out, trumpet on Nocturnal Bliss
JEROEN KLEIJN additional drums on Nocturnal Bliss
BART VAN POPPEL hammond on Love & Hate and piano on All I Need Is Everything
STEPHEN SCROOP tambourine on Genie's Crying
SARAH STILES violins on The Unfelt Kiss
ROB VAN ZANDVOORT hammond on Always On The Run and Bitter Sweet



...critics

Met de komst van en keur aan gitaarbands uit de hele wereld spreekt Nederland een aardig woordje mee. Bij Alison Gross varieert die bijdrage van gevoelige ballads tot uitgesproken herrie nummers. Dankzij zangeres/bassiste Muriel Brugman en zanger/gitarist Erwin Wolters komt de luisteraar 13 nummers lang niets te kort.

bron: ? Irminia Lentjes


Erwin Wolters maakte ooit deel uit van de eerste bezetting van Fatal Flowers. Sindsdien zong en speelde hij gitaar in diverse bands en maakte hij een akoestisch album met FF-bassist Marco Braam. Erwin's nieuwe groep Alison Gross is een trio met Muriel Brugman op zang en bas en Paul van Rijswijk op drums. Op hun debuutalbum Sit With The Guru brengen ze twaalf fraai gearrangeerde popliedjes met een psychedelisch jaren zestig gevoel. Wolters en Brugman wisselen de vocalen af: hij onvast en dromerig, zij strak en poppy. Mede daardoor klinkt de plaat zeer afwisselend, soms zelfs iets te. Maar omdat het songmateriaal over de hele linie vrij sterk is, mag Sit With The Guru een geslaagd debuut heten.

bron: Music Maker januari 1995, JvdP


Volkomen ten onrechte is de cd van Alison Gross hier enkele maanden blijven liggen, terwijl het absoluut een van de betere Nederpop platen van '94 was. Hopelijk is hun optreden op Noorderslag een opmaat op weg naar grotere faam, want hier waait een frisheid door de pop die gevoeld en geroken mag worden. Strakke liedjes op de grens tussen pop en rock, voorzien van sterke melodieen en met zowel iets moderns als iets nostalgisch (van jaren zestig tot New Wave - zo heeft het onweerstaanbare 'Sit Up Straight' iets van Modettes en B52's). Aanrader dus. Nog Steeds.

bron: Tubantia 13 januari 1995, Hans Janssen


Na het openingsnummer Nocturnal Bliss had ik de neiging Sit With The Guru van de nieuwe Nederlandse band Alison Gross vlug weer af te zetten. Behoorlijk achterhaald, te galmend, dacht al na een paar maten te kunnen concluderen. Jammer maar helaas, volgende plaat. Maar vervolgend kwam Better Times, met dat heerlijke poppy refreintje dat je doet denken aan het beste van The Lemonheads en was er geen houden meer aan. Het trio Muriel Brugman (bas/zang), Paul van Rijswijk (drums) en Erwin Wolters (zang/gitaar) heeft misschien wel de beste Nederlandse plaat van het jaar afgeleverd. Met lekkere tweestemmige zang, indrukwekkende gitaaruitbarstingen (The Way You Choose), Gruppo Sportivo-achtig jatwerk uit de pophistorie en gastoptredens van onder anderen Ralph Brink en Ross Curry (ex-Spo-Dee-O-Dee). Ga ook live vooral zo door, zou ik Alison Gross willen zeggen. En kies voortaan een wat aanstekelijker openingsnummer.

bron: De Limburger 20 december 1994, Bas de Vries


Sit With The Guru is het werkelijk voortreffelijke debuut van Alison Gross, de band van ex-Fatal Flower Erwin Wolters. Door de combinatie van heerlijk aanstekelijke melodietjes en een vrolijke sixties-sfeer werd dit een van de betere pop cd's van vaderlandse bodem van 1994.

bron: Hitkrant 17 december 1994


Een feest der herkenning, dacht de recensent na de eerste luisterbeurt. Vervolgens draaide hij de CD nog eens en nog eens en nog eens. Geheel uit vrije wil. En hij werd er vrolijk van. Alison Gross is een nieuwe Nederlandse band aan het popfront waar de concurrentie moordend is. Zanger/gitarist Erwin Wolters deed het eerder bij Fatal Flowers en Braam & Wolters en bassiste/zangeres Muriel Brugman bij Blue Canoe. Drummer Paul van Rijswijk en sologitarist Hans Chialastri completeren het geheel. Met Sit With The Guru leveren ze hun eerste visitekaartje af. Er wordt geput uit ontelbare bronnen; The Beatles, Pixies, Lemonheads, of Crowded House, eenieder hoort er zijn eigen favoriet in. Je zou de band een gebrek aan eigen geluid kunnen verwijten. Maar deze vlieger gaat slechts ten dele op, want de vele invloeden zijn naar eigen smaak en inzicht verwerkt. Een viooltje hier en een Hammond-orgeltje daar; ze voorzien de nummers van de nodige extra uitstraling. En vanwege de luchtige, open produktie, overigens onder leiding van ex-Spo-Dee-O-Dee bassist Ralph Brink, behouden de nummers hun diepgang. Enkele bekende Nederlandse muzikanten fungeerden als uitzendkracht. Voormalig Spo-Dee-O-Dee voorman Ross Curry speelt gitaar, Jeroen Kleijn (Daryll Ann) drumt een nummertje mee en Ralph Brink 'gitaart' en zingt op de achtergrond. Deze nogal ingetogen plaat is wellicht niet voor de echte WATT-jes onder ons, maar van Alison Gross gaan we zeker meer horen. Advies: luister en oordeel zelf.

bron: WATT december 1994, Jeroen Fidder


Alison Gross is een nieuwe band die drijft op ervaren krachten als Muriel Brugman (ex Blue Canoe) op bas en zang, Erwin Wolters (ex Fatal Flowers en Braam & Wolters), zang en gitaar, aangevuld met Paul van Rijswijk op drums en gitarist Hans Chialastri. De groep grossiert in stuwende pop/rock songs met invloeden van Sonic Youth, Nirvana, Pixies, Beatles en Beach Boys. Een bonte mengeling met een kleurrijk resultaat. Nummers als No.1, New World, The Way You Choose en Noctural Bliss zijn catchy en daarnaast ook nog eens zeer radiovriendelijk. De cd is opgenomen door ex-Spo-Dee-O-Dee bassist Ralph Brink. Het is voor het eerst sinds lange tijd dat ik een Nederlandse produktie hoor met zo'n duidelijk, fris en direct geluid. Klein minpuntje zijn titels als Always On The Run (Lenny Kravitz), Genie's Cryin' (Van Halen) en Lucky Number 1 (Lene Lovich) dit soort 'referenties' hadden met een beetje moeite vermeden kunnen worden.

bron: Fret november 1994, HvdE


Een naam & titel van niks natuurlijk, maar hey! Whadayaknow! Klinkt dat effe lekker! Dertien smeuige roomboterpopsongs van een nieuwe Nederlands trio (inmiddels kwartet) onder leiding van zangeres/bassiste Muriel Brugman en zanger/gitarist Erwin Wolters. Wolters Americana-verleden in Fatal Flowers en Braam & Wolters vermengd zich met modernere gitaarinvloeden (zoals van bijvoorbeeld de Pixies in het belachelijk aanstekelijke Sit Up Straight) en tijdloze harmonyzang voor dame & heer. Sixtiesvaatjes uit Californie en Liverpool worden doorlopend afgetapt en de instrumentatie is al even sober als creatief, maar aan de basis staan gouden melodieen & wereldrefreinen van eigen hand. De variatie is groot, van uitersten als de stemmige vioolballade The Unfelt Kiss tot de gitaarnoise-erupties in de Neil Young-pastiche The Way You Choose en men is niet bang om risico's te memen: het hoogst oubollige Elly & Rikkert-duet in Bitter Sweet bijvoorbeeld, wordt net op tijd opgetild door de machtige Hammondgolven van Jack of Hearts-gast Rob van Zandvoort, met als totaalresultaat een verslavend stukje kleinkunst. En wie wil weten hoe het precies zit met de Spo-Dee-O-Dee-connectie, leze er het fraai uitgevoerde boekje maar op na. Het koninklijke toetje All I Need Is Everything zegt het immers al: een Noodzakelijke Aanschaf.

bron: Oor 21 november 1994, Swie Tio


De platenmaatschappij VAN Records uit Den Haag heeft al eerder bewezen een uitstekende neus te hebben voor Nederlands talent. Alison Gross is een nieuwe band die drijft op ervaren krachten als Muriel Brugman (ex Blue Canoe) op bas en zang, Erwin Wolters (ex Fatal Flowers en Braam & Wolters), zang en gitaar, aangevuld met Paul van Rijswijk op drums en gitarist Hans Chialastri. De groep grossiert in stuwende pop/rock songs met invloeden van Sonic Youth, Nirvana, Pixies, Beatles en Beach Boys. Een bonte mengeling met een kleurrijk resultaat. Eindelijk een band die weet hoe ze echte popsongs kunnen schrijven voorzien van heftige gitaren en functioneel drumwerk. Geen overbodig gepiel maar alleen datgene waar de nummers om vragen. Nummers als No.1, New World, The Way You Choose en Noctural Bliss zijn catchy en daarnaast ook nog eens zeer radiovriendelijk. De cd is opgenomen door ex-Spo-Dee-O-Dee bassist Ralph Brink. Het is voor het eerst sinds lange tijd dat ik een Nederlandse produktie hoor met zo'n duidelijk, fris en direct geluid. Klein minpuntje zijn titels als Always On The Run (Lenny Kravitz), Genie's Cryin' (Van Halen) en Lucky Number 1 (Lene Lovich) dit soort 'referenties' hadden met een beetje moeite vermeden kunnen worden.

bron: Alles op 10 november 1994, HvdE


Hup Holland Hup

Tot slot van deze aflevering het onregelmatig terugkerende overzicht van de stand van zaken in de Nederpop. Met om te beginnen een verrassend debuut van een nieuwe Amsterdamse groep, Alison Gross. Het trio van ex-Fatal Flower gitarist Erwin Wolters grossiert op Sit With The Guru (VAN) in originele popliedjes met mooie refreintjes en een Beatles-achtige impact. Sonic Youth en Pixies, zoals de biografie belooft, horen we absoluut niet, wel vreemd genoeg Queen in het bonusnummer All I Need Is Everything, compleet met fietsbellen. Met hulp van de Spo-Dee-O-Dee muzikanten Ralph Brink (produktie) en Ross Curry (hier en daar een lik gitaar) werd een sterk album opgenomen dat, afgezien misschien van dat rare slot, geen zwakke momenten kent.

bron: Drentse Courant 20 oktober 1994




...back