Braam & Wolters

| biografie | discografie | muziek | nummers | setlisten | artikelen | foto's |




ARTIKELEN

De Volkskrant

Een nieuwe golf akoestische muziek uit de Lage Landen. Braam & Wolters is de naam van een nieuw duo van zanger-gitarist Marco Braam (ex-Fatal Flowers) en zanger-gitarist Erwin Wolters. Akoestische songs vormen het uitgangspunt van de plaat, maar aan elk nummer zijn subtiele instrumentale kleuren (zoals de orgelpartijen van Cor Willemse) toegevoegd. De scherpe close-harmony van het openingsnummer klinkt als een verre echo van Crosby, Stills & Nash, maar ook de lichte heldere arrangementen van C,S&N zijn een hoorbare invloed geweest op Braam & Wolters.

bron: De Volkskrant 4 december 1992 (ingekort)


Geen vuurwerk

Het hoeft niet altijd vuurwerk te zijn. Dat bewijst het duo Braam & Wolters. Marco Braam was bassist en Erwin Wolters gitarist bij de succesvolle Nederlandse formatie Fatal Flowers. Dat hoofdstuk is voor hun allang afgesloten, maar ze bleven regelmatig met elkaar muziek maken.
Dat leverde uiteindelijk een groot aantal eigen muziekjes op: simpele luisterliedjes, zonder vuurwerk, zoals gezegd, maar het beluisteren in alle opzichten waard. Zo in de trant van liedjes zingen bij het kampvuur, hooguit begeleid door een gitaar.

Zo simpel is het uiteindelijk niet aan de cd toevertrouwd, al was dat oorspronkelijk wel de opzet. Tijdens de opnamen werd er steeds meer bijbedacht. De akoestische gitaren waartoe men zich oorspronkelijk had willen beperken werden aangevuld met piano, cello, koortjes en percussie. Nog steeds heel intiem en ingetogen allemaal, maar toch....

De twee geplande studioweken werden bijna een half jaar, terwijl de technische afwerking ook nog eens een maand of vijf in beslag nam. Het eindresultaat is nu onder de titel 'Braam & Wolters' uitgekomen, de weerslag van een unieke samenwerking tussen twee singer/songwriters. En voor wie het niet altijd vuurwerk hoeft te zijn, zal van het beluisteren geen spijt hebben.

bron: Gelderlander 21 november 1992


Akoestische rock in Nederland

De directe, pure wijze waarop de Twee Meter Sessies worden opgenomen, wordt in de praktijk door bands die een akoestische cd maken nauwelijks gebruikt. De 'Unplugged'-platen van bijvoorbeeld Eric Clapton en Paul McCartney, maar ook die van 'onze eigen' Golden Earring zijn namelijk wel degelijk op meerdere sporen opgenomen, zodat er achteraf nog wat kan worden bijgespijkerd.

Echte 'Twee Meter'-opnamen vinden we dan eigenlijk ook alleen terug op de drie succesvolle verzamel-cd's die er inmiddels van de bekende sessies zijn verschenen. Op deze mooie verzamelaars staan ook nummers van Nederlandse groepen zoals De Dijk, de Kecks, Muskee en Blue Guitars.

Van de ex-Fatal Flowers-leden Marco Braam en Erwin Wolters is onlangs een titelloze bijna-akoestische plaat verschenen. Bijna-akoestisch, omdat er hier en daar wat elektrische (bas) gitaar en Hammond orgel op de cd te horen is. Dit neemt echter niet weg dat de akoestische instrumenten, waaronder uiteraard de gitaar ook bijvoorbeeld strijkers, fluit en percussie, de overhand hebben. Braam en Wolters staan voor mooie, pakkende liedjes en dito (samen)zang. Het geheel doet wat aan CSN&Y of America denken.

Bron: Deventer Dagblad Combinatie 31 december 1992 (ingekort)


Ex-Fatal Flowers Marco Braam met Erwin Wolters op cd:

Laag budget tragiek muziekscene

Marco Braam was de meest swingende bassist, die de Fatal Flowers ooit binnen de gelederen hadden. Zijn lange, sliertige haar maakte op het podium alle bewegingen driftig mee. 'n Pracht gezicht was dat altijd. Marco was betrokken bij de oprichting van de Fatal Flowers in 1984. Zo ook gitarist Erwin Wolters, die velen zich misschien niet meer herinneren, omdat hij al na een jaar vertrok en werd vervangen door Dirk Heuff. Marco en Erwin hielden contact. Nadat ook Marco begin '87 de Fatal Flowers voor gezien hield zochten de twee elkaar regelmatig op. Ze maakten muziek en gingen samen nummers schrijven. Die jarenlange samenwerking resulteerde in de onlangs verschenen cd Braam & Wolters. Take It As It Comes is op single uitgebracht.

Marco Braam is nu lbo-leraar Engels en aardrijkskunde in Hoofddorp. De spaarzame vrije tijd die hij heeft wordt grotendeels opgeslokt door de aktiviteiten van het duo Braam & Wolters. "Ik vind de toestand erom heen leuk. 'n CD maken is het eerste doel, daarna moet ie worden opgepikt door de media en het publiek. Interviews en radio-sessies zijn de krenten in de pap."
Even terug naar 1987, toen Marco de Fatal Flowers net had verlaten. Er deden allerlei verhalen de ronde..."Ik had de balen van de muziekscene, was behoorlijk gefrusteerdgeraakt. Wij hebben geprobeerd om geen ruzie te krijgen en dat is gelukt. Drie jaar zaten we acht dagen per week op elkaars lip. De liefde was bekoeld. We hebben af en toe nog contact. Echte vriendschap is er niet meer, maar Richard Janssen kwam me wel feliciteren toen ik tweeeneenhalf jaar geleden trouwde.
Na de Fatal Flowers heb ik drie jaar geen muziek gemaakt. Ik had er echt genoeg van. Gestudeerd. Op 'n gegeven moment vertelde mijn oude vriend Erwin dat we op een feestje konden spelen. 't Maakte niet uit wat voor muziek. Voor de lol speelden we allerlei covers. Dat ging zo leuk, dat we besloten bij volgende optredens eigen nummers in te passen. We maakten een demo om meer optredens te krijgen. Die cassette is een eigen leven gaan leiden. Via via kwam de tape bij William Haighton van VAN Records terecht. Hij wilde per se een cd met ons opnemen. Wij moesten daar eerst flink over nadenken, want hadden wij daar de tijd wel voor? Ik had inmiddels een baan als leraar en Erwin studeerde. Uiteindelijk zijn we met de opnamen begonnen. Die namen met tussenpozen twee jaar in beslag. Tijdens schoolvakanties gingen we de studio in.

Kop en een staart
"Eigenlijk verschilt de muziek nauwelijks met wat wij hebben gedaan in de Fatal Flowers-periode", vervolgt Marco. "Het zijn nog steeds liedjes met een kop en een staart. Melodieus. Erwin en ik waren indertijd verantwoordelijk voor Cryin' Over Sin. Door dat nummer is het balletje gaan rollen. Een nummer als Well Baby zou zo op deze cd kunnen staan. De speelwijze is anders, meer acoustisch."
Marco heeft al die tijd de muziekscene gevolgd. "De situatie is niet veel anders dan in de periode '84-'87. Er zijn nog steeds een aantal bands, dat regelmatig overal in het land optreedt. De saamhorigheid is misschien minder geworden. De Serenes vind ik goed, de Soft Parade en enkele nummers van Hallo Venray. De muziek is oprecht goed, maar ik koop de cd's niet. Ergens is er een kwaliteitsverschil met buitenlandse bands. En je moet wel veertig gulden betalen. Vaak heeft het te maken met een lager budget, waarover Nederlandse acts kunnen beschikken. Dat is de tragiek van onze muziekscene."

Gastmusici
Braam & Wolters is 'n beetje een oude jongens krentebrood-naam, of zoiets. Het duo heeft daar over nagedacht. Marco: "Wij willen niet als een band overkomen. Als je iets hebt met 'The', dan denken de mensen direct dat 't om een groep gaat. Deze naam dekt de lading."
Live wel te verstaan, want op cd was een aantal gastmusici van de partij, waaronder Michel Jansen (keyboards, mede-producer), Cor Willemse (orgel, geen onbekende voor de Flower-fans), ons aller Ernst Langhout (fluit) en anderen. Braam & Wolters zijn binnenkort te beluisteren in een Twee Meter Sessie en in het AKN-programma Leidsekade Live.

Bron: Drents Groningse Pers 10 december 1992