KUTTEND EN KLOTEND NAAR DE TOP BIOGRAFIE

Henk Jonkers - drums

© Maaike Uijthoven




Richard Janssen - zang, gitaar




Dirk Heuff - gitaar 1985-1988




Marco Braam - bas 1985-1987




Geert de Groot - bas 1987-1990




Rene van Barneveld - gitaar 1988




Robin Berlijn - gitaar 1988-1990




















































1984
In september 1984 vormen Henk Jonkers, Richard Janssen, Erwin Wolters en Marco Braam de eerste samenstelling van de Fatal Flowers. In oktober wordt in ‘De Inktfabriek’ te Amsterdam een demo opgenomen met eigen nummers en een aantal covers. Op 23 november 1984 wordt het eerste optreden gegeven in de Tagrijn in Hilversum als voorprogramma van The Otherside. Meteen na dit eerste optreden besluit Erwin de band te verlaten. Hij wordt vervangen door voormalig Boyscouts gitarist Dirk Heuff.

1985
Begin 1985 begint de band met regelmaat op te treden, wat al snel veel goede publiciteit oplevert. Nadat de band onder contract komt bij The Syndicate of Melody (het management van Jeroen van Erp, Peter Dispa en Jan Knuivers) raakt alles in een stroomversnelling. De band doet het voorprogramma van een andere band van het Syndicate-management, The Tought, en de Amerikaanse band The Long Ryders. Eind maart doet de band een radio sessie voor Vara/VPRO radio. Via The Syndicate of Melody komt de band onder contract bij het major-label WEA-records. Dit contract wordt gelijk omgezet in daden als de band in april een week in de Londense Brittania Row studio’s onder leiding van producer Craig Leon opnamen maakt voor het debuut. Nadat de eerste mix is afgekeurd verschijnt in de zomer het 6 nummers tellende mini-album ‘Fatal Flowers’. Het album krijgt lovende kritieken in diverse bladen en kranten en levert veel optredens op. Om extra airplay te krijgen wordt in september de single Billy uitgebracht. Een succesvol jaar wordt in stijl afgesloten met een legendarisch concert op 12 november tijdens het Pandora Festival in Rotterdam, waar de band in een half uurtje door een set nummers raast.

1986
De eerst helft van 1986 wordt uitgebreid getoerd door het Nederlandse clubcircuit, waarbij nieuw materiaal wordt uitgeprobeerd voor de opvolger van het mini-album ‘Fatal Flowers’. Eind april worden bij een optreden in Londen de eerste contacten gelegd met Mick Ronson, die later 'Johnny D. Is Back!' en 'Pleasure Ground' zal produceren. In mei loopt de band een optreden op Pinkpop mis, als Green on Red uitvalt en de organisatoren de Fatal Flowers als vervangers willen. Die ondergaan op dat moment echter het Geleense nachtleven en vernemen de volgende dag dat Blue Murder als vervanger van Green on Red speelt. In september worden een aantal weken doorgebracht in de Brusselse ICP-studio, waar de nieuwe plaat opgenomen wordt met producer Vic Maile. Najaar 1986 verschijnt het album 'Younger Days'. De van het album getrokken single 'Younger Days' wordt een grote radiohit. Het voert enkele weken VARA's Verukkelijke 15 aan en levert de Flowers hun enige Top-40 notering op. Heel Nederland leert de Fatal Flowers kennen als ze Younger Days spelen in het spraakmakende programma VARA's Nachtshow.

1987
Naar aanleiding van het ‘Younger Days’ album wordt weer uitgebreid getoerd waarbij ieder gat in Nederland wel een keer wordt aangedaan. Marco Braam maakt dit allemaal niet meer mee, hij besluit de band in januari te verlaten en gaat weer studeren. Geert de Groot neemt de bas van Marco over. Hij reist gelijk met de band af naar Spanje waar opnamen worden gemaakt voor de videoclip van de tweede single ‘Well Baby’. Op 8 juni opent de band het jaarlijkse Pinkpop festival. Ook krijgen ze tijdens een tenenkrommende TV-show een Edison uitgereikt voor het ‘Younger Days’ album. Vanaf september wordt in de eigen DDL-studio gewerkt aan nummers voor het nieuwe album. In december wordt de eerste toer door Europa gedaan, waarbij Duitsland, België en een aantal Scandinavische landen wordt aangedaan.

1988
De band is via het Amerikaanse platenlabel, Atlantic-records, weer in contact gebracht met producer Mick Ronson. Hij wordt naar voren geschoven om het nieuwe album te produceren. In februari komt Mick Ronson naar de studio van de Flowers in Amsterdam om een aantal dagen met de band te oefenen. Hierna reist de band af naar de Nevessa studio’s in het Amerikaanse Woodstock waar gedurende 6 weken de opnamen worden gemaakt voor het nieuwe album. Dit is de eerste keer dat er uitgebreid aan een album gewerkt kan worden na de haastklussen voor de ‘Fatal Flowers’ en ‘Younger Days’ albums. Het resultaat is dan ook naar, ‘Johnny D. Is Back!’ krijgt erg goede kritieken en krijgt terecht het stempel 'Nederpop-klassieker' opgedrukt. In Amerika wordt het album ook gelijk uitgebracht op het Atlantic label. Ondertussen rommelt het in de bezetting, vlak na de release komt het bericht dat snarenwonder Dirk Heuff de band verlaat. Hij kan de stress van het vele toeren en repeteren niet meer aan. Rene van Barneveld wordt als tijdelijke gitarist aangetrokken en met een kleine vertraging gaat de band op tournee door Nederland. Lopende het jaar worden Second Chance , Moving Target en Rock and Roll Star als single uitgebracht. Alleen Rock and Roll Star weet het tot een bescheiden radio hit te schoppen. Verder is de band veel op TV te zien bij allerlei programma’s en krijgt het een Zilveren Harp voor ‘Johnny D. Is Back!’. In oktober wordt een definitieve vervanger gevonden voor Dirk Heuff, de 17-jarige Robin Berlijn. Hij kan gelijk vol aan de bak als de band op 3 november optreedt in New York voor een delegatie van Atlantic-records. Eind december doet de band nog een opvallende kerstsessie voor het Vara radioprogramma 2 Meter Sessie’s.

1989
Er wordt uitgebreid door Europa getoerd ter promotie van ‘Johnny D. Is Back!’. Tijdens deze toer geven de Flowers o.a. een knallend concert voor de Zwitserse radio. Het management, ‘The Syndicate Of Melodies’, neemt tijdens een optreden op 9 maart in Paradiso afscheid en heft zichzelf op. Hiermee komt een einde aan de unieke samenwerking tussen management en band. De band vindt onderdak bij een nieuwe management, ‘Flying Dutchman’. Er wordt hard gewerkt aan nieuwe nummers voor de volgende plaat. Op dat moment wordt de Nederlandse afdeling van platenmaatschappij WEA gesloten. De Fatal Flowers blijven wel onder contract bij WEA International, maar geld om een nieuwe plaat op te nemen is er niet. Daarop besluiten de Flowers om het contract met WEA te beëindigen. Het werk aan het nieuwe album gaat gewoon door. Wederom wordt Mick Ronson benaderd om de plaat te produceren. In augustus is hij enkele dagen in het oefenhok van de Flowers te vinden en speelt live mee tijdens een optreden op 13 augustus in Margraten. Eind 1989, nog steeds zonder contract, gaat de band de Zwitserse Powerplay studio in om ‘Pleasure Ground’ op te nemen. Het album wordt gefinancierd door het management.

1990
In maart verschijnt ‘Pleasure Ground’ via Phonogram Duitsland. Het nieuwe album heeft een hard en agressief geluid en is de alles of niets poging om alsnog door te breken. Dat lijkt ook te gaan lukken. Naast een uitgebreide toer door Nederland krijgt de band in Duitsland steeds meer bekendheid. Op 4 april geven ze een optreden voor het legendarische WDR TV-programma Rock-life. Ook wordt een optreden gedaan in de Amsterdamse Roxy voor het MTV programma ‘Talent’s For The 90’s’. De tweede single van ‘Pleasure Ground’, de Roxy Music cover ‘Both Ends Burning’ krijgt veel airplay en levert de band een Tipparade notering op. In mei volgt een uitgebreide toer door Duitsland en op 24 juni staat de band als één van de headliners op het Haagse Parkpop. Dat de aankondiging van Richard Janssen, “nog eenmaal de Fatal Flowers”, bij het laatste nummer een diepere betekenis heeft, blijkt na het optreden. Hij verlaat de Fatal Flowers, waarna Henk Jonkers, Geert de Groot en Robin Berlijn besluiten dat stoppen de enige optie is. Met de cryptische tekst “All work and no play makes Jack a dull boy” wordt het einde van de Fatal Flowers wereldkundig gemaakt. Voor de buitenwacht komt het opheffen van de Fatal Flowers als een complete verrassing. Het lijkt erop dat de moeizame onderlinge verhoudingen, het uitblijven van een echte doorbraak en het vroegtijdig stoppen van de promotie van ‘Pleasure Ground’ de band de das om doen. In augustus verschijnt de single Better Times en op MTV wordt de ‘Talents For The 90’s’ special uitgezonden. Het zijn de laatste restjes van één van de beste rockbands die Nederland ooit kende.

1993
Gelijktijdig met de release van het album ‘Boys’ van de nieuwe band van Richard Janssen, Shine, worden alle Fatal Flowers albums opnieuw uitgegeven door WEA.

2002
Op 3 juli geven de Fatal Flowers eenmalig een reünieconcert in het Blauwe Theehuis te Amsterdam ter gelegenheid van het verzamelalbum ‘Younger Days – The Definitive Fatal Flowers’. In de Pleasure Ground samenstelling, aangevuld met Marco Braam en Dirk Heuff, spelen ze een aantal akoestische nummers.

Met dank aan Marco Braam, voor alle informatie van de eerste 2 jaren van de Fatal Flowers. Lees ook zijn versie over z'n jaren in de Flowers.