Willem II Den Bosch 16 maart 1990 TOURDATA

recensie

Een bluestape kondigde het begin aan van The Fatal Flowers. Ze begonnen hun show in een onvervalste Jimi Hendrix-stijl. Vooral voor Robin Berlijn, de nieuwe gitarist van The Fatal Flowers, is het werk van Hendrix de bijbel voor alle gitaristen en dat steekt hij niet ondet stoelen of banken. Ondanks zijn negentien jaar heeft hij al een uitstraling alsof hij op het podium geboren is.
De messcherpe rock van The Flowers pakt je meteen. Tijdens 'Both Ends Burning' bereikte het concert al vroeg een van zijn hoogtepunten. Zanger/ gitarist Richard Janssen en Robin Berlijn soleerden afwisselend naar een prachtige climax. Daarna werd even een adempauze ingelast met het rustigere 'Better Times'.

Stevig
The Fatal Flowers vormen een ingespeeld team waarin elke plaats goed bezet is. De stevige basis die drummer Henk Jonkers en bassist Geert de Groot leggen, staat als een huis. vooral Jonkers gaat stevig te keer. Hij geeft geen klap te veel maar elke tik die hij uitdeelt is meer dan raak. Dat hij het ook met gevoel kan, bewees hij in het sfeervolle 'Speed of Life'. Ondersteund door toetsenist Cor Willems vormde dit nummer een mooi breekpunt in het optreden.

Hierna gaven The Flowers weer plankgas om naar de eindstreep te scheuren. Het enthousiaste publiek dwong nog vier toegiften af met als absolute topper 'Nowhere To Lay My Head'. De uitvoering die zo'n tien minuten duurde was een grandioze finale van een ijzersterk concert. Op dit moment vormen The Flowers zonder twijfel de top van de Nederlandse rockscene.

Bron: Brabants Dagblad maart 1990, Jos Raats

terug naar de tourdata pagina