Gig augustus 1985 MEDIA

FATAL FLOWERS - Songs and Guitars

De hernieuwde belangstelling voor muziek uit de jaren zestig is niet zo maar uit de lucht komen vallen. Het is in feite een logisch gevolg van de ontwikkelingen van de laatste jaren. Nadat de verfrissende werking van de punk en new wave grotendeels was uitgewerkt, gingen vele muzikanten die niet gecharmeerd waren van synthipop of disco op zoek naar nieuwe inspiratiebronnen. In een dergelijke overgangsfase is het teruggrijpen op muziek van vroeger een voor de hand liggend verschijnsel. Een cyclus die zich om de zoveel jaren herhaalt in de popmuziek.
Ook in ons land is de sixties-boom duidelijk merkbaar. Groepen als Claw Boys Claw, The Other Side en The Golden Strings halen een gedeelte van hun inspiratie uit deze periode.
Een van de leukste bandjes in dit genre is de Fatal Flowers uit Amsterdam, dat in haar korte bestaan reeds een stormachtige ontwikkeling heeft doorgemaakt. Vijf maanden na hun podiumdebuut stonden de Flowers reeds in London in de studio om onder leiding van de Amerikaanse producer Craig Leon hun eerste mini-elpee op te nemen. Gaat dat niet wat te snel?

De Fatal Flowers afficheren hun muziek als "songs & guitars". Een treffende omschrijving want de band kiest voor korte popsongs met een eenvoudige melodie ondersteund door gitaren. De Fatal Flowers maken deel uit van de nieuwe stroming gitaarmuziek die momenteel met name in Amerika enorme opgang maakt. De nieuwe gitaarmuziek, die een reactie is op het synthi en discogeweld van de laatste jaren is gebaseerd op de beat, garagerock en psychelica uit de zestiger jaren. Amerikaanse bands, zoals de Long Ryders, Green on Red en True West, doen er meestal nog een flinke dosis country, blues of folk bij. De Fatal Flowers hebben van het begin af aan het etiket "sixties" opgeplakt gekregen. Hoewel de invloeden uit deze periode zeker niet ontkend worden, zien de Flowers zichzelf niet als een revival-band die songs uit de zestiger jaren na naspeelt of kopiëert.
Zanger/gitarist Richard Janssen "Er zijn bands die extreem duidelijk teruggrijpen op de jaren zestig. Je hebt bijvoorbeeld bands die in de stijl van de Byrds spelen, dus met tweestemmige zang en twaalfsnarige gitaar. Dat doen wij bewust niet. Het heeft totaal geen zin om een Byrds sound te maken want dat is al lang gedaan en heel goed, daar kun je toch niet aan tippen. Als je een cover uit die tijd gaat spelen, dan krijg je het beste resultaat wanneer de band het nummer niet kent, behalve dan degene die het nummer inbrengt. Op die manier voorkom je dat het nummer klakkeloos nagespeeld wordt. Je moet in de studio ook niet proberen om het drum- of gitaargeluid uit de zestiger jaren te imiteren. Je leeft gewoon nu en zo moet je de muziek ook produceren. Je moet een verschil maken tussen echte revival-bands en bands zoals wij. Ik zou onze muziek ook geen zestiger jaren muziek willen noemen maar gitaar-muziek. Wel kun je de invloeden uit die tijd aanwijzen maar de arrangementen zijn van deze tijd."
Geluidsman Luc Suèr voegt eraan toe: "Dat wij een sixties-sticker opgeplakt hebben gekregen ligt aan de trend. Als je een cover uit die tijd speelt, zegt iedereen direkt daar heb je weer zo'n sixties bandje. Maar als je hoort hoe onze nummers in elkaar zitten dan denk ik: de invloeden zijn er maar het is wel het eigen geluid van de Fatal Flowers." De Fatal Flowers krijgen wel eens het verwijt dat de muziek die ze nu maken alleen maar gespeeld word omdat het mode is. Een misverstand, zo blijkt. Richard: "Wij hebben altijd al van deze muziek gehouden. Als je onze platenkollecties naloopt en je kent onze persoonlijke favorieten, zoals Hendrix, Velvet Underground, Byrds en Ramones, dan is de muziek, die we spelen een logisch gevolg hiervan. We spelen niet een bepaalde soort muziek omdat die nu in is, maar omdat we daar altijd al van hebben gehouden. Wij hebben altijd al van gitaarmuziek gehouden. Het enige verschil is dat deze muziek nu in de belangstelling staat en nu vindt de pers het interessant om erover te schrijven."
De geschiedenis van de Fatal Flowers is tot nu toe stormachtig verlopen. De Flowers zijn voortgekomen uit twee andere bands, Midnight to Six en Awacs. Verleden jaar zomer werd Midnight to Six opgeheven en Richard Janssen en Henk Jonkers (respectievelijk bassist en drummer van deze band) gingen op zoek naar een nieuwe gitarist en zanger. Bassist Marco Braam en gitarist Erwin Wolters verlieten Awacs en voegden zich bij het duo. Dit was de eerste bezetting van de Fatal Flowers. Omdat men op dat moment over twee bassisten beschikte (Marco en Richard) schakelde Richard over op de gitaar. Er werden wat nummers ingestudeerd en in het najaar speelde men in het voorprogramma van The Other Side in Hilversum. Na afloop van dit succesvolle optreden werd besloten om door te gaan. Enige tijd later haakte gitarist Erwin Wolters af omdat hij voorrang gaf aan zijn studie. Zijn plaats werd ingenomen door Dirk Heuff, Hendrix-fanaat en leerling van Ferdy Karmelk. Op 31 december 1984 maakten de nieuwe Fatal Flower hun podiumdebuut in café Weltschmerz in Amsterdam. Daarna is het hard gegaan. Enige tijd na hun debuut speelden de Flowers in café De Pieter in Amsterdam. De progammaleider van dit café, Willem van Frankenhuysen ('de ontdekker van Fatal Flowers' aldus Richard), was zo enthousiast over hun optreden ('Jullie gaan het helemaal maken!'), dat hij direkt een demo doorspeelde naar de VPRO. Ook hier reageerde men enthousiast en eind maart van dit jaar vonden opnamen plaats voor een half uur durende VPRO-sessie, die begin mei op Hilversum 3 werd uitgezonden. Enige dagen na de uitzending vertrokken de Flowers naar Londen om in de Britannia Row studios opnamen te maken voor hun eerste mini-album, die half juni verscheen. Dit mini-album (zes nummers) werd geproduceerd door Craig Leon, die bekendheid kreeg door zijn werk voor Blondie, The Ramones en Jeffrey Lee Pierce. Opvallend detail was overigens dat de Flowers niet honderd procent tevreden waren over de mix van Craig Leon. Daarom vertrok geluidsman Luc Suèr opnieuw naar Londen. Over de tweede mix was men wel tevreden.
Het album kreeg lovende kritieken. Oor sprak zelfs over 'de internationale klasse van de Fatal Flowers' sinds het verschijnen van het album hebben de Flowers een speelpauze ingelast om weer even op adem te komen.
Op de vraag of de ontwikkelingen van de laatste maanden niet te snel zijn gegaan antwoordt Luc: "Dat is door ons niet goed te beoordelen, omdat we er middenin zitten. Er is gelukkig wel duidelijk sprake van vooruitgang, maar in hoeverre je het allemaal bij kan benen, daar kom je pas later achter."
Richard: "Af en toe, zou je best even een stapje terug willen doen, ik ben dan ook blij dat we nu (eind juni, bs) vakantie hebben. Wil je de ontwikkelingen bij kunnen houden dan moet je af en toe even gas terugnemen."
De VPRO-sessie en de elpee hebben wel een stimulerende uitwerking op de band gehad. Richard: "We hadden steeds te maken met bepaalde deadlines. Dit werkt heel goed omdat we op een bepaald moment een song af moesten hebben. Hadden we deze stok achter de deur niet gehad, dan zou de band zich veel minder snel ontwikkeld hebben omdat iedereen van nature een beetje lui is."
Na de zomerstop gaan de Fatal Flowers op twee fronten aan de slag. Ten eerste wil men nieuwe nummers schrijven voor de tweede elpee. De afgelopen maanden is daar door de vele optredens nauwelijks tijd voor geweest. En ten tweede willen de Flowers hun live act verbeteren.
Aan het einde van het gesprek wordt geïnformeerd naar de ambities van de band.
Luc: "Het is meer als een droom want het is zo onvoorspelbaar in dit wereldje. Je kan bijvoorbeeld de droom hebben om een keer in het Wembley-stadion te spelen, maar als je weet hoe ontzettend groot het aanbod van popgroepen is en als je weet dat slechts een handjevol de top bereikt, dan kun je je ambities nauwelijks definieren."
Richard: "Ik denk dat ambities in bepaalde fasen verlopen. We hebben nu een mini-elpee gemaakt, volgend jaar willen we een hele elpee maken en daar ook voor betaald worden. Dat is dan op dit moment je ambitie. En als die elpee dan gemaakt is dan wil je waarschijnlijk weer een volgende maken. Ik denk dat onze uiteindelijke ambitie is om de muziek, die we in ons hoofd hebben zo goed mogelijk te brengen, live én in de studio. En om dat te bereiken moet je gewoon hard werken en keuzes maken. Of je kiest voor de muziek of je kiest voor zekerheid in de vorm van vast werk of een studie. De kombinatie van een zekerheid en muziek maken loopt uiteindelijk altijd spaak omdat het een kontradiktie is. Als je namelijk in de muziek bereikt wat je wil bereiken, dan kost dat toch je baan of je studie. Maar wanneer je je werk of studie vooropstelt, dan kan je niet voldoende tijd besteden aan de muziek."
Na afloop van het gesprek gaan de Fatal Flowers lopend naar de platenzaak Get Record in de Utrechtsestraat om te kijken of hun elpee al in de winkel ligt. De dag van het interview valt namelijk samen met het verschijnen van de elpee. Bij het verlaten van de woonboot, waar het gesprek plaatsvond, zegt gitarist Dirk lachend: "Over ambities gesproken, het lijkt me leuk om nu met een grote limousine naar Get Records te rijden."

bron: Bas Springer, Gig augustus 1985

terug naar de media pagina