t Beest Goes 6 april 1985 TOURDATA

recensie

FATAL FLOWERS & THE LONG RYDERS T BEEST GOES

Wat de Amsterdamse lieverdjes van Fatal Flowers naar je trommelvliezen brengen mag zeker gehoord worden. Met de oeropstelling bas, drums en tweemaal gitaar, zorgden respectievelijk Marco Braam, Henk Jonkers, Richard Janssen en Dirk Heuff voor een tiental prima drie minuten-popsongs. Invloeden uit de jaren zestig (met de Byrdscover lt Won't Be Wrong) zijn wel duidelijk aanwezig, maar nergens storend. Niet bijster origineel, wel bijzonder effectief. Een soort stevige reep. Hapt heerlijk weg, en het geeft verdomme nog energie ook. De muziek van de in dezelfde opstelling spelende maar uit de Amerikaanse West-Coast afkomstige Long Ryders is wat brosser, en als zodanig iets lichter verteerbaar. Ook lekker trouwens. Zeker als ook bij hen The Byrds om de hoek komen kijken in misschien wel hun fraaiste song lvory Tower. De rest van het materiaal tijdens deze driedaagse en dus te korte toer door Holland is te vatten onder de noemers country-rock a la Jason & the Scorchers en powerpop dat warempel soms veel weg heeft van een groep als the Romantics. Dat het gezelschap van zanger Sid Griffin, die vooral uiterlijk veel moeite doet om op zijn god Gram Parsons te lijken, het hart op de goede plaats heeft mag blijken uit de gedreven gebrachte protestsong Masters of War. Dat men ook het optreden van hun Amsterdamse collegaatjes op waarde wist te schatten door South Side Of The Story aan hen op te dragen getuigt een prima instelling. Sterker nog, voor de toegift trommelde men de gehele bezetting van de Fatal Flowers op om gezamenlijk de klassieker You Can't Judge A Book By Looking At Its Cover te vertolken. De Long Ryders kondigde de groep zelfs af als de Q65 van vandaag. Over cultgroepen gesproken... tot in Amerika aan toe!

Bron: Willem Jongeneelen, Oor 20 april 1985

terug naar de tourdata pagina