KRO gids maart 1990 MEDIA

The Fatal Flowers in volle bloei

De voortekenen waren niet onverdeeld gunstig. Geruchten dat de Amsterdamse Fatal Flowers een stevige ruk richting hardrock hadden gemaakt, bleven de kop opsteken. En waar bleef die nieuwe plaat toch?

Het is bijna twee jaar terug dat platenmaatschappij WEA om bezuinigingsredenen al haar Nederlandse groepen de deur uit deed. Voor The Fatal Flowers werd een uitzondering gemaakt. Toen de groep echter met de opnamen van een nieuwe plaat wilde beginnen, was er geen budget voorhanden, dat ook maar in de buurt kwam van dat voor de vorige cd/elpee Johnny D. Is Back!. The Fatal Flowers namen de consequenties en vertrokken. Met finaciele steun van hun management werden middelen gevonden om in een Zwitserse studio aan de slag te gaan. Net als bij de voorganger werd Mick Ronson er als producer bij gehaald. Ronson speelde ooit gitaar in David Bowie's Spiders From Mars, was lid van Mott The Hoople en beroerde de snaren tijdelijk bij Lou Reed (Transformer), Bob Dylan, Van Morrison en Roger McGuinn. Tegenwoordig is hij als muzikant nog aktief met zijn oude Mott The Hoople maatje Ian Hunter.
De problemen rond een leadgitarist lijkt Fatal Flowers nu definitief te hebben opgelost. Dirk Hueff stapte op na de lancering van Johnny D. Is Back!. Hij werd tijdelijk vervangen door Rene van Barneveld die echter na de toernee zijn oude stek bij de Urban Dance Squad weer innam. Het ziet ernaar uit dat de groep met de 19-jarige Robin Berlijn nu een uitstekende nieuwe vaste kracht heeft.
Pleasure Ground - zoals de nieuwe cd/elpee heet - is inderdaad steviger dan dan haar voorgangers. Alleen de twee stuk voor stuk schitterende ballads - "Better times" en "Speed Of Life" - gunnen de luisteraar even rust. Daarnaast zijn er twee verrassende covers. In "Both Ends Burning" steken zanger Richard Janssen en zijn Flowers Bryan Ferry en zijn Roxy Music naar de kroon in een spetterende versie.
Complimenten voor het gitaarvuurwerk en de door Mildred "Mai Tai" Douglas verzorgde achtergrondzang. "Funky Street" kennen we van Arthur Conley. Hierin horen we Rene van Barneveld nog op slidegitaar. Het is even wennen, zo'n funknummer tussen de rock, maar het komt de afwisseling ten goede. De rest is stevige gitaarrock in de beste betekenis van het woord. Sterke songs waarbij Rolling Stones, Green On Red, J. Geils Band, Del Fuegos en ga zo maar door, het referentiekader vormen. Het is de stem van Richard Janssen die Pleasure Ground boven een goede middenmoter uit tilt. Richard is de beste rock & rol-zanger die Nederland op dit moment heeft. Dat zegt nog niet zo veel, maar misschien genoeg om eens serieus naar Pleasure Ground te luisteren. Of, beter nog, The Fatal Flowers live te gaan zien. Ze toeren al een maand door Nederland en zijn ook de hele maand april nog "on the road".

bron: Nathalie Kester, KRO gids 1990

terug naar de media pagina