Oor 20 mei 1989 MEDIA

Nieuwe Lente,
Nieuwe Lichting

Onder het 'kuttend en klotend naar de top', zoals op hun oefenruimte staat kunnen The Fatal Flowers ook gerust hun vele bezettingswisselingen rekenen. Vooral na het vertrek van gitarist Dirk Heuff rammelde het flink en was het onzeker wie zijn plaats zou innemen. Intussen draait echter de 17 jarige Robin Berlijn voortreffelijk mee. Claw Boys Claw was aanzienlijk zuiniger met bezettingswisselingen, tot afgelopen februari maar gelijk de helft van de hand opstapte. Een kennismaking met de nieuwe garde in Hollands topgroepen

'Vorig jaar blokte hij nog voor het eindexamen mavo in Zoetermeer. Nu reist de 17-jarige Robin Berlijn stad en land af met de Fatal Flowers. Dominant aanwezig op het podium: waanzinnig goed en zonder grillen. Wie is Robin en hoe heeft hij dat geflikt?

'Ik ben zo rond m'n tiende begonnen. Ik geloof dat ik voor nog minder dan een geeltje een akoestische gitaar heb gekocht. In de tweede klas van de middelbare school kwam ik in m'n eerste bandje, waar we een mengelmoesje speelden. Gitaarles heb ik nooit gehad omdat ik zo ontzettend de schurft heb aan iemand die je vertelt van zo en zo moet je het doen. Ik deed het altijd voor m'n lol. Daarom is het schoolgaan ook het dieptepunt in m'n leven geweest. In oktober vorig jaar stapte Robin de audities binnen met de woorden: Hallo, ik ben jullie nieuwe gitarist.. 'Er waren er ongeveer dertig. Elke dag kwamen er twee langs in de oefenruimte die een uurtje meespeelden en wat soleerden. Een week later kon ik terugkomen voor een dag en heb wat nummers gespeeld. Pas dagen daarna hoorde ik dat ik was aangenomen. Niet echt de gelukkigste dagen van mín leven.' Berlijn werd niet gelijk voor het publiek gegooid maar kreeg ruim tijd om in de oefenruimte de songs onder de knie te krijgen. Verhalen als zou hij het hele repertoire al uit z'n hoofd kennen wuift hij weg. 'Ik kende de elpees: je hoort wat daar gebeurt zodat ik een deel van de nummers kon spelen.' Is zijn muzikale smaak veranderd sinds hij de Flowers is gaan versterken? 'M'n ouders hadden elpees van de Beatles: dat vind ik de ultieme band. Ik was net tien toen John Lennon werd doodgeschoten, met al die heisa daaromheen. Ook luisterde ik veel naar Chuck Berry, Carl Perkins en Gene Vincent. Na een paar jaar werd ik vrij ziek van de drie accoorden van de rockabilly en ging ook luisteren naar Jimi Hendrix en Led Zeppelin. Op dit moment vind ik de Pretenders erg goed, niet alleen het gitaarwerk maar vooral de songs van Chrissie Hynde. Nu luister ik trouwens ook veel naar punk platen omdat ik bij Henk Jonkers in huis woon; ik heb nog geen kamer. Vooral de punk van eind jaren zeventig vind ik erg goed: Johnny Thunders bijvoorbeeld.' Grappig, die rockabilly-connectie, want zijn voorganger Dirk Heuff streek neer bij Jump! Dickie Jump! (trouwens binnenkort een nieuwe plaat schijnt af te leveren). Bassist Geert de Groot wil zijn mening over de nieuwe kracht wel kwijt: 'Het gaat steeds beter, 't kost altijd even tijd voordat iemand is ingewerkt. Hij pikt snel nummers op en komt ook met heel goeie eigen songs. En het is alleen maar een voordeel dat hij zeventien is: hij is onbevooroordeeld en heeft geen demotiverende dingen meegemaakt als bands die afbreken en zo.' Zanger Richard Janssen is ondertussen ook binnen komen wandelen. Mag ik vragen wat hij van Robin vindt? 'Nee, ik vraag jou toch ook niet hoe jij je vriendje vindt?' "Waanzinnig goed, zeg ik. 'Nou okay. En trouwens, zo'n relatie heb ik nou ook weer niet met hem.'

Bron: Oor, Baukje Burggraaf

terug naar de media pagina