ReX





























FRET NOVEMBER 1999

Gezocht: slechte demo's

Zelfs zonder opdrachten kun je in de snelle wereld die reclame heet terechtkomen. Would-be stars als De Surfpiloten, The New Erotics, Evert en de Peters en The Name is het overkomen. Argeloos zonden zij hun demo vol nijvere huisvlijt naar het Nationaal Pop Instituut, waar die keurig in het archief werd opgeborgen. Einde verhaal? Niet echt. Op een goede dag, jaren later, brak een creatief team van het hippe Amsterdamse reclamebureau KesselsKramer zich het hoofd over een campagne voor Levi's. 'You might not make it as a Pop Star. So make it as a Festival Roadie', luidde de pay-off. Een handig gidsje voor in de Levi stores was al in de maak. Ook de commercials verliepen naar wens. Er was alleen nog behoefte aan muziek, die op een aparte cd aan het gidsje zou worden toegevoegd. Besloten werd een echte 'popstar' in de arm te nemen: Richard Janssen van de voormalige Fatal Flowers en Shine en inmiddels aan de weg timmerend in allerlei solo-projecten zoals Rex. Hij werd gevraagd om afgekeurde demo's te beoordelen op hun non-commerciële marktwaarde. Hij verzorgde de productie van de cd, opgebouwd uit originele songs van bands die het predikaat festivalroadie met vlag en wimpel zouden verdienen. Janssen: 'Bij platenmaatschappijen was de oogst minimaal. Uiteindelijk mocht ik in het archief van het NPI. Meestal haalde ik die demo's eruit waarvan ik dacht: dat is een dermate rot hoesje, laat ik die maar eens gaan beluisteren.'
Op de vraag of hij ook aan nazorg voor de geselecteerde artiesten heeft gedacht, antwoordt hij: 'Die mensen zijn benaderd door KesselsKramer, voorzover ze nog te achterhalen waren. Er zitten nummers bij uit de vroege jaren tachtig. Er zit daarom een soort disclaimer bij. Er heeft ook nog een advertentie in de krant gestaan: 'Gezocht: slechte demo's' en daar hebben, we ook reacties op gehad. Of ik er voor opensta om zelf iets te componeren voor een reclamebureau? Natuurlijk! Waarom niet? Met een tune van één minuut kun je evenveel verdienen als met 300 optredens. Sommige commercials hebben waanzinnige tunes, maar soms hoor ik ook meteen: dat is die en die preset, een lickje erover heen en klaar. Muziek maken is mijn vak. Er is een verschil tussen een actrice als Monique van de Ven die als Monique van de Ven zegt dat FBTO helemaal te gek is of een onbekende actrice die wordt ingehuurd om te zeggen dat een maandverband uitstekend is, terwijl ze het nooit zou gebruiken. Het is een dubbele moraal. Als je muzikant bent, word je, meteen veroordeeld tot het met kunst bezig zijn. Kunstenaars worden geacht te lijden voor hun kunst, zeg je? Ik lijd iedere dag!'