ReX































Richard Janssens laatste stuiptrekking

Rex Love Baby Love opnieuw uitgebracht

Onnavolgbare, vaak onbegrepen, maar evengoed er- en herkend briljante muzikanten: ze geven de popgeschiedenis kleur, reliŽf, smoel en ballen. Uit die categorie, opnieuw onder de aandacht: Richard Janssen als Rex.

Geen geheel onbekende naam hopelijk, aangezien Janssen (1961) in de jaren 80 internationaal furore maakte met de door hem opgerichte band Fatal Flowers. Evengoed zwaaide de gitarist, zanger en schrijver medio jaren 90 behoorlijk roemloos af onder de naam Rex. Het album Love Baby Love dat hij als zodanig maakte verscheen in 1996 al slechts in een oplage van duizend stuks en is op z'n zachtst gezegd niet alom bekend. Terwijl die plaat dat wel waard is. Al is het maar omdat het het onofficiŽle slotstuk vormt van een carriŤre die grilliger verloopt dan de koers van een kleine cryptomunt.
De in Engeland geboren, maar in Utrecht opgegroeide Jansen bekwaamde zich als tiener op de gitaar en ontdekte al vroeg het fenomeen band, die hij volgens de overlevering direct driftig begon te verslijten. Zo speelde hij in zijn 'verkennersjaren' met Erik de Jong (Spinvis), Marius Schrader (Claw Boys Claw) en zong begin jaren '80 Monique Klemann nog achtergrond in zijn groep Midnight To Six. Met Fatal Flowers, dat hij in 84 oprichtte, ging het in vele opzichten aanzienlijk beter. Zo prijkt de naam Fatal Flowers voor eeuwig en altijd naast die van Lou Reed, Iggy Pop en Echo & The Bunnymen op dat van Pinkpop 1987. In hetzelfde jaar won de groep ook een Edison.

Dat Janssen er in 1990 ineens tabak van had kwam voor velen als een verrassing, niet in de laatste plaats voor de rest van de band. Zonder hem had het weinig zin, wisten ze, maar Jansens besluit stond vast.
Voordat het onberekenbare brein aan Rex toe was richtte hij eerst de band Shine nog op. Met die groep nam hij de eerste versie ook op van Love Baby Love, tevens de titeltrack van de vergeten Rex-plaat die deze maand opnieuw op lp verschijnt. Maar zo'n Don't go, met die werkelijk fenomenale, Leonard Coheniaans minimale schoonheid: het zou maar verloren zijn gegaan!
In vorige muzikale levens had Janssen zich vooral rock-gerelateerd van zich laten horen. In Rex nam vooral ook de folky singer-songwriter in hem volop de ruimte en wat ons betreft is dat de beste reden dat deze plaat ruim dertig jaar na de oorspronkelijke release nog een kans verdient. Temeer omdat we van Janssen sindsdien amper nog iets gehoord hebben. Ter ere en herinnering daarom.

'Love Baby Love' wordt 13 februari gepresenteerd in de Roode Bioscoop in Amsterdam.

Bron: Bart Wijlaars, Telegraaf 6 februari 2018