M
E
D
I
A


M
E
D
I
A


M
E
D
I
A


M
E
D
I
A


M
E
D
I
A


M
E
D
I
A


M
E
D
I
A


M
E
D
I
A


M
E
D
I
A


M
E
D
I
A


M
E
D
I
A


2 METER SESS1E 23 JUN1 1996

Trippin' Out (Curtis Mayfield)
Don't Go

Jan Douwe: Shine. Weer een hele andere band he. Ik bedoel jullie hebben al een keer, volgens mij was het een jaar of 5, 6 geleden, ook zo klein gespeeld. Dat was in het andere hok links van Richard.
Richard: Hoe lang geleden!?
Jan Douwe: Nou een jaar of 5, 6 gelden denk ik
JB: Jezus!
Richard: Nee
Mark: Nee, ik bedoel niet met Shine. Dat was in de grote studio, de Audio 1, toen deden jullie ondermeer een Stylistics nummer. Maar ik geloof dat dat nog eens een keer met Fatal Flowers...dat was een jaar of 5, 6 geleden of misschien nog wel langer. Toen speelden jullie ook zo klein. Wat heb jij met die hele kleine liedjes?
Richard: Dat wordt vaak gevraagd door radioprogramma's
Jan Douwe: We hebben je niet gezegd, dat je niet elektrisch mocht uitpakken. Want dat heb je de vorige keer wel gedaan. Nee, maar even serieus. Wat heb je met die hele kleine liedjes?
Richard: Nou, zoals dat laatste bedoel je?
Jan Douwe: Ja
Richard: Ja, ik weet niet. Dat zijn de enige liedjes die ik in een keer schrijf. Tekst en muziek, dan is het in een keer af. Meestal heb je het dan ook na een couplet, heb je het wel gezegd en dan denk ik van... Nou ja laat ik het maar een klein liedje noemen dan.
Jan Douwe: Als ik naar jullie laatste platen luister dan hoor ik grote liedjes om het zo maar te zeggen, met heel veel instrumenten. Jullie gaan allerlei richtingen op, van dance tot rock. Zo zou ik het willen omschrijven. Begint elk leidje ook zo klein zoals je nu Don't Go deed?
Richard: Nee, helemaal niet nee. Nee, dat zeg ik net. Dit soort liedjes schrijf je meestal echt in een keer zo. Een kwartiertje en dan heb je het. En die andere nummers, daar gaat vaak ontzettend veel tijd overheen. Ik bedoel, dat kan met alles beginnen. Met een ritme, met een riff, met een flard tekst. Dat is heel anders.
Jan Douwe: Hoe werken jullie eigenlijk in de oefenruimte? Is dat ook uitpakken? Is dat altijd...
Richard: . .dat is lang geleden, dat weet ik niet meer.
Jan Douwe: Weer zo'n band die nooit oefend!
Richard: Was het te horen? Ja in de oefenruimte...Ja sowieso met deze bezetting hebben we nog geen plaat gemaakt, dus dat is al anders om te zeggen. Maar heel vaak werkten JB en ik met z'n tweeen alvast wat uit. Een soort basis. En dan gaan we dat spelen. En naar aanleiding van dat spelen komen er dan wel wat wendingen bij. Maar we werken eigenlijk gedeeltelijk met de computer en gedeeltelijk live. Zo moet je het ongeveer zien.
Jan Douwe: Ik zei straks nogal speels van als je over twintig jaar nog muziek speelt, en ik dan nog dit programma maak, dan zouden we een boek kunnen schrijven. Jij zeker, want ik doe niet meer dan het aankondigen en het luisteren naar de muziek. Wat me opvalt is elke keer dat je hier komt in de studio of daar in de studio, dat je met andere muzikanten werkt. Kun jij je moeilijk binden aan muzikanten?
Richard: Kan ik me uberhaupt moeilijk binden, dat is meer de vraag denk ik. Ehm, nou nee dat kost gewoon soms even tijd om de juiste samenstelling te vinden. Weet je, meestal als je met muzikanten begint te werken, dan is het toch een auditie. Dan zie je mekaar 20 minuten of een half uur. Dan moet je op een bepaald moment beslissen, wie gaat het dan worden. Oke, nou dan jij maar. Maar ja dat wil niet zeggen, ik bedoel het is bijna een huwelijk dus ga er maar van uit dat je een akmer vol meisjes tegen komt en zegt van "Jij!" En als je daar dan de rest van je leven...dat gaat niet altijd. Dat kost gewoon soms een beetje tijd. ik geloof dat deze samenstelling...
Jan Douwe: ...wel klikt
Richard: Ja
Jan Douwe: In ieder geval klopt hij met Jan-Bart, daar werk je al langer dan een jaar mee. Zijn jullie elkaars tegenover gestelden, of vinden jullie juist heel veel in elkaars manier van muziek maken?
Richard: Nou ik denk als we elkaars tegenover gestelden waren, dat we dan niet samen muziek konden maken. Lijkt mij. Nee, vind ik niet, want dan heb je toch overal ruzie over. Nee, dat zou ik niet prettig vinden. Nee, ik denk dat het meer een kwestie is van aanvullen. Er moet zo wie zo iets zijn wat je allebei hebt, waardoor je aan een half woord genoeg hebt. Maar dan te gelijk moeten er nog een heleboel dingen zijn waarvan je denk, dat kan ik beter of dat kan hij beter.
Jan Douwe: Jan-Bart, jij hebt gewerkt aan de remix van de nieuwe single van de Treble Spankers, waar ook Eboman aan gewerkt heeft. Is dat een kant die niet in deze groep kan?
JB: Nee, want dat doen we zelf in principe ook. Op de EP's staan ook remixen en dat is, het principe is hetzelfde. Wat ik bij Eboman deed, dat is wezenlijk niet veel anders. Dat is ook gitaar spelen en achter een computer zitten. Het is alleen met een ander iemand. Ik ben niet met hem getrouwd.
Jan Douwe: Maar dat had ik ook helemaal niet geconcludeerd hoor. We gaan naar het tweede gedeelte van het optreden van Shine. Wat mij betreft spelen jullie het hele uur vol, maar ik weet niet hoeveel nummers jullie nu klaar hebben om te spelen. Ik heb in ieder geval op mijn lijstje staan, nu nog Lorraine en Yeah Yeah. Maar als je nog een derde nummer hebt.
JB: Heel graag.
Mark: Nog een keer Shine. JB Meyers deed net orgel, nu gitaar. Baz Mattie op drums, Stefan van Duyn op bas en Richard Janssen op gitaar en zang. Shine opnieuw
Richard: Maar dit nummer zingt JB trouwens. 1, 2, 3, 4... Kunnen we eigenlijk al?

Lorraine
Yeah, Yeah
So happy

Jan Douwe Kroeske interviewde Richard en JB

terug naar de media pagina