M
E
D
I
A


M
E
D
I
A


M
E
D
I
A


M
E
D
I
A


M
E
D
I
A


M
E
D
I
A


Noord Hollands Dagblad 21 december 1995
AMSTERDAM - De eerste cd van de Nederlandse groep Shine, 'Boys' uit 1993, eindigde met het nummer 'rock 'n roll'. Daar in zong Richard Janssen zijn frustraties met betrekking tot het uiteengaan van zijn rockgroep Fatal Flowers van zich af. In feite was die eersteling van Shine nog een soloproject van Janssen. Het nieuwe album 'Modern popmusic', waarvoor bij de songs samen schreef met gitarist Jan Bart Meyers, opent veelbetekenend met een nummer dat 'Popmusic' heet. Evenals veel andere songs op het album is het volgepropt met citaten uit de rockhistorie, de Britse jaren-zeventigpop in het bijzonder.

'Popmuziek' is over het algemeen een stuk vrolijker dan 'rock 'n roll'," zegt Janssen."En ik voel mij de laatste jaren veel beter dan vroeger. 'Modern Popmusic' gaat over de euforie die pop kan opwekken, maar ook over de nihilistische trekjes ervan." Zowel de glamour als de tol van de roem. Niet voor niets zingt hij in de openingssong, refererend aan Kurt Cobain en Prince: 'Iedereen wil koning zijn, maar de koning jaagt zich een kogel door het hoofd en de prins kan zich zijn eigen naam niet meer herinneren.' Terwijl Janssen zich op 'Boys' nog profileerde als de melancholieke, tobbende navelstaarder, begeeft bij zich 'Modern Popmusic' in een ambiance van discotheken, spiegelbollen en hedonistisch nachtleven. De sterk aan de 'glamrock' refererende muzikale invloeden sluiten daar naadloos bij aan.
"Toch is in de teksten die melancholie volgens mij nog steeds aanwezig," zegt Janssen. "Alleen zat ik in het verleden in m'n eentje melancholiek te wezen en is het nu in een ruimte vol mensen."
De gedragscode zegt dat je blij 'moet' zijn. Dat geldt vooral op houseparty's," meent Meyers. "Dat je de hele avond met iemand staat te praten en dat het eigenlijk helemaal nergens over gaat. Daar kan ik heel melancholiek van worden. "Maar dat is geen veroordeling van de tijdgeest, hoor," reageert Janssen. "Eerder de constatering dat je af en toe ook deelnemer bent aan dat hele circus en dat je daar weemoedig van wordt.

Extravaganza
De tijdgeest. Richard en Jan Bart zijn er zich zeer wel van bewust dat 'naar een popgroep gaan luisteren' niet meer zo centraal staat in het uitgaansleven van jongeren als dat vijftien jaar geleden het geval was. Houseparty's, discotheken, dansen, extravaganza, daar draait het tegenwoordig om. Niet voor niets maakte Shine van haar 1993 tour een totaalprogramma met een trapezeact, gogo-danseressen en een diskjockey. De komende tour zal Shine 'live' vooraf worden gegaan door de triphop act Buddba Building' en gevolgd worden door de platen van DJ DNA.
"Het is ons er nooit om te doen geweest de muzikale kloof tussen 'dance' en 'rock' te overbruggen," zegt Janssen. "Maar wl om zowel het discopubliek als het rockpubliek te bereiken. Dat is gewoon een kwestie van sfeer."

Meyers en Janssen verwijzen graag naar de Britse situatie, waar rockmusici echte 'sterren' zijn; een rol die in ons land voornamelijk voor artiesten als Ren Froger of Lee Towers is weggelegd. "Die zangers zijn enerzijds 'gewone jongens' gebleven waar iedereen zich mee kan identificeren en anderzijds omgeven ze zich met een glamour waar mensen naar opkijken", zegt Richard. In de Nederlandse rock zie je dat nauwelijks. Ja, Herman Brood natuurlijk. Toen ik hem in de jaren zeventig zag, dacht ik: 'Dat wil ik ook'. Die uitstraling. Echte sterren weten een illusie te scheppen. En daar is niks mis mee, vind ik. Shine wil meer zijn dan zomaar een bandje."

bron: Noord Hollands Dagblad, Peter Bruyn

terug naar de media pagina