T
O
U
R
D
A
T
A


T
O
U
R
D
A
T
A


T
O
U
R
D
A
T
A


T
O
U
R
D
A
T
A


Hedon Zwolle 13 januari 1996
ARTIKEL

Shine groeit groot in 'tweede jeugd'

Richard Janssen leek met kapsel, trainingsjack en handbewegingen net de zanger van de hippe Britse popgroep Blur. Misschien was dat ook wel de bedoeling, want de popsongs van Shine's prestigieuze tweede album Modern Popmusic sluiten aardig aan bij wat er overzee gebeurt. Een recycling van Beatles, vroege Pink Floyd, losse soul-geÔnfecteerde seventies-pop en dreinende zang, aangevuld met frisse eigen ideeŽn. En toch deed Janssen geen kleffe našperij, veeleer een uitvergroting van de bekende pose van onschuld en frivoliteit. Het kan ook dat Janssen met tiener-neigingen de rekening betaalt voor het voorschot dat hij nam op de volwassenheid toen hij stoere man was in Fatal Flowers. Als onomstotelijk feit was vast te stellen dat Shine goed aansloot bij wat Britse pop heet. Een druk, breed en swin-gend geluid in ontspannen sfeer. Inclusief schijnwerpersbol, doorzichtig Toppop-drumstel en vooral een los seventies-gevoel. Het huidige Shine geluid is opwindender dan dat op het debuut te horen is. De songs zijn beter en pakkender, mede omdat ze opgehangen zijn aan smakelijke effecten en tierelantijntjes. Maar dan ook reden om niets meer van het debuut te spelen? Mogelijk had het inwerken van de nieuwe toetsenist ermee te maken. Naast ex-La Lupa drummer Baz Mattie is nu ook ex-La Lupa toetsenist EgleJan A-nnema van de partij. Nog zoekende in het Shine-geluid, was er geen sprake van een uitgebalanceerd totaal. Maar net als de keyboards stond de zaag vooral in het begin te zacht. Het brede geluid leidde nog wel eens tot kakofonieŽn zoals in The girl looks alright (and so do I), dat om onverklaarbare reden door de gitarist werd gezongen. Schel en onverstaanbaar en dito begeleid door Janssen zelf. Al met al waren er toch een paar momenten van verveling, dat je broek er van afzakte. En je weet maar nooit of het een nieuwe trend wordt: springend dansen met de broek op je enkels, tijdens weer uitstekend uitgevoerde songs. Zoals het eerder op EP verschenen The great party song. Bleef de indruk, dat het applaus vaak weifelend klonk. In de zin: wat moeten we met Shine. Reacties konden variŽren van 'waanzinnig gaaf' tot 'mwoa, 't is niet slecht'. Toch is het zeer waarschijnlijk dat deze aangevulde goede bezetting iets bijzonder moois in petto heeft. Want de dansbare powerliedjes bleken zonder twijfel hoopgevende lichtjes in de ondoorzichtige puinhoop die popmuziek heet. Met als fraaie hoogtepunten Popmusic, met door de drummer getriggerde Popmusikstem en koortje, en het waardig gecoverde Are friends electric? (Tubeway Army).

bon: Zwolsche Courant, John Mensink


KAARTJE HEDON

concertkaartje

terug naar de tourdata pagina